- Przestań, nie teraz! - Dobra.
Trzeba włączyć licznik prądu.
- Na pewno nie tutaj? - Głupi!
Masz. Weź psa.
- Tylko uważaj. - Jasne.
Ale zamek!
Zupełnie jak z filmu.
Znalazłam w necie. Bardzo tanio.
Za pół ceny! Żal nie skorzystać.
No jasne. Jest obłędny. Jak z thrillera.
- I zrujnowany. - Przesadzasz.
Wręcz ohydny.
Musimy mieszkać na takim zadupiu?
- Wiedziałem. Nie ma zasięgu. - Niemożliwe!
- Serio? - Ani jednej kreski.
Walizki!
- Przepraszam. - Weź walizki.
Jak wam się podoba?
Czad. Pierwszy raz będę spała w zamku.
- Jak księżniczka. - Wiadomo!
Wygląda jak internat mojej szkoły wojskowej. Trochę dziwny.
Wyluzuj, jest Sylwester. Będzie genialnie!
No nie wiem.
Wstawaj, dojechaliśmy.
A więc to jest Belgia.
Piękna.
- Jak ma na imię twoja kuzynka? - Ją zapytaj.
Charlotte.
Chłopaki, trzeba nam pomóc. Zrobić zakupy i wyładować bagaże.
Już jestem!
Jakie jest hasło do Wi-Fi?
Gdybyś przeczytał mojego maila, wiedziałbyś, że tu nie ma Wi-Fi..
- Nie ma Wi-Fi? - Nie.
Zero zasięgu, zero Wi-Fi. Co za dzicz! Będzie zabawnie.
Twój były da nam popalić.
Nawet mi nie mów.
Po co nam w ogóle zasięg?
Przyjechaliśmy naładować baterie, zadbać o siebie.
- Pospacerujemy. - Przestań.
Żadnych spacerów!
To teren polowań na grubą zwierzynę.
- Jaką? - Gnu, konie?
Dziki.
Właściciele radzą nie zapuszczać się w las.
I tak nie mam po co tam łazić.
- Boisz się? - Nie.
- Boisz się. - Bzdura.
Idziemy? Muszę do kibla.
- Bruno, zaniesiesz mi walizkę? - Tak.
Ja zaniosę. Ty weź moją.
Robi się.
Wczuję się tu w atmosferę mojego filmu.
Nie boję się, ale klimat niepokojący.
Słyszycie? Do tego są kruki.
To dobry znak.
Ale kruki są niebezpieczne.
A Kruk to nie taki muzyk?
Kruki to miasto.
Może jastrzębie?
Tylko się nabijamy.
- Weź bagaż. - Dobrze.
- Nie żartuj tak! - Tchórzysz?
Nie, wcale nie.
Nie boję się.
Właścicielem dworu był baron Gluckenstein Müller.
Zbudowany został w 1764 roku w tradycyjnym belgijskim stylu.
Była to jego rezydencja łowiecka.
Już rozdysponowałam pokoje.
Bruno z Drazikiem, Stéphane z Djamalem, a Samantha z Jess.
- Nie możemy wybrać sami? - Nie.
- Masz z tym jakiś problem? - Żadnego.
Wredny.
A ty będziesz spać sama w pokoiku na końcu korytarza.
- Nieogrzewanym. - Nie przeszkadza mi to.
Jeszcze jedno!
Drugie piętro jest puste i nie ma światła. Nie wchodźcie tam.
To ja wpłaciłam kaucję, więc proszę niczego nie rozwalić.
Rozwalić-sralić.
Brawo, Djamal.
Kolacja o 21.30. Wieczór pod hasłem:
lata 2000!
Mamy to gdzieś!
A ja z kim śpię?
Zaraz sprawdzę.
Ze mną i z Kitty!
To będzie superweekend.
Co to?
To proste. Wziąłem wszystko.
Sama natura.
Sto procent eko, dwieście procent halycunogenne.
Trawka z trzech kontynentów.
Klimat umiarkowany, tropiki, pustynny.
Ręcznie zwijany haszysz.
Absynt, ayahuasca.
Meksykańskie grzybki.
Mam nawet...
tybetańską żabę, Pauline.
Liżesz jej grzbiet
- i widzisz duchy przodków. - Nieźle.
Po co to wszystko przywiozłeś?
Nie bój się.
To same dary natury, nie żaden syf z apteki.
Jaki miły!
Jak to?
Moja matka ma aptekę.
Ale przecież nie przejmujesz tego interesu.
Przejmuję.
Ale nie chcesz być aptekarzem, to nie jest twój wybór.
Jest.
Jasne. Dobra. Ale wiesz...
nie będziesz nim jutro, przecież twoja matka nie umarła.
Przepraszam.
Usiądź. W porządku?
Nie bardzo.
Nie umarła,
ale zadziałałeś mi na wyobraźnię.
Miałem napad lęku, już mi lepiej.
Mam coś na lęk.
Nic nie chcę.
Stéphane też nie.
Kiepsko z nim po rozstaniu z Sam. Liczy na to, że do siebie wrócą.
Nie zaszkodzi mu.
To była wspólna decyzja, chcieli złapać oddech.
Ona złapała na pewno.
Jak to?
- Przespała się z innym. - No nie!
Z kim?!
Nie powiem.
Kurde, stary. Jesteś jak grób!
Nie mów. Nie chcę wiedzieć.
- Z Enzem. - Nie!
Skubani!
A czemu go tu nie ma?
- To nie nasza sprawa. - Prawda.
Jeśli chodzi o mnie, to mam nosa do ludzi.
To prawda.
Rozumiem Sam.
Na pewno da mu szansę.
Wolałabym się przespać z kloszardem.
Byłby w tym chociaż strach, podniecenie.
Stéphane był nudny jak flaki z olejem.
Codziennie było tak samo.
Rutyna.
Właśnie.
Dobrze, że już koniec, bo myślałam, że pęknę.
Poza tym niedługo skończę 25 lat.
Mam jakieś trzy lata, by korzystać z ciała.
Mniej.
Nieważne. Mam plan kariery.
Za rok będę stewardessą. Za dwa zostanę szefową pokładu.
Nie muszę być z gościem z kapciem zamiast fiuta.
Trzeba go spiknąć z twoją kuzynką.
On zacznie od nowa,
a ona wreszcie rozepnie pośladki.
Głupia!
Fakt, ma spięty tyłek. Autystyczna laska, zero znajomych.
Ciotka mówiła: „Zabierz ją, niech się otworzy na ludzi”.
Porządne dmuchanko ją otworzy, spoko.
Tylko że Stéphane nie umie porządnie dmuchać.
To raczej lekki wiosenny wietrzyk.
Taki przeciąg.
Seks był obłędny.
Jak można wymazać pięć lat takiej namiętności?
Dla niej przestałem palić!
Słuchasz mnie?
Takie życie!
Musisz iść dalej.
Nie miałem lekko, a teraz zobacz,
przesłuchanie do hollywoodzkiego filmu!
Przestań, to obleśne!
Zazdrośnik.
Ten twój amerykański sen jest śmieszny.
Przynajmniej mam plany. A ty co chcesz robić po studiach?
Zależy, co zdecyduje Samantha.
Nie jesteście razem od pół roku. Odpuść!
Typowa historia, za wcześnie się poznaliście.
Od 5 miesięcy i 10 dni. „Za wcześnie”?
Samantha jest młoda, potrzebuje nowych doznań. Normalka.
Nowych doznań?
Podróży, wyjść, imprez...
- Zaliczania facetów. - Tego nie powiedziałem.
Ale pomyślałeś.
Też chcesz ją przelecieć?
- Co? - Już ją przeleciałeś?
Puknąłeś ją?
Nie.
Cholera jasna, puknął!
Przeleciał mi laskę!
Jesteś obrzydliwy!
Myślisz, że puknąłbym laskę kumpla?
Zresztą ona cię kocha.
- Więc nie zwariowałem. - Nie!
- Czujesz to? - Widziałem.
- Patrzyła na ciebie w aucie. - Też to czuję.
- Widziałem to. - Ja też.
Poczułem.
- Dzięki. - Dla ciebie wszystko.
Wiedziałem!
Możemy przejść do...?
Jasne!
Dawaj.
Zdrówko!
Do dna.
Będzie mi was brakowało.
- Stéphane, wkurzasz mnie. - Bo co?
- Tylko ty się nie przebrałeś. - Właśnie!
To koszula z epoki. Odwalcie się.
Nie tym tonem.
Nie jesteśmy sami!
Widziałem go. Miał ogromne rogi
i wielkie oczy.
Cięcie! Brawa dla całej ekipy!
Udało się!
- Koniec koszmaru. - Mało śmieszne.
Nie ma żadnego potwora. Tylko grałem.
Brałem udział w castingu. Nie dostałem tej roli, ale…
- Pijesz? - Nie, dzięki.
- Mały drink. - Tylko trochę.
Malutki.
Jesteś sexy, gdy pijesz.
Masz coś w sobie.
Jesteś aresztowany! Przedramię zablokowane.
Zablokowane.
Dajesz się tak dziewczynie? Żenada.
A tobie co?
- Co? - Też chcesz?
Zwariowałaś?
- Proszę bardzo! - Cholera!
Poślizgnąłem się!
Każdemu się może zdarzyć.
Mówimy o legendzie.
„Hot in Here”, „Ride with Me”, „Country Grammar”.
Facet się nacierpiał. Miał plaster!
A Will Denzey co zrobił?
„Le mur du son”.
Wstań, wyluzuj To na pewno wybuchnie!
No dobra. Faktycznie.
Powoli, mamy czas.
Sylwester jest raz w roku.
Dobra, pij.
Często zaliczam wtedy mega numerek.
Pamiętam Sylwestra
w saunie w Sztokholmie.
Strasznie się narąbałam.
Fajny temat.
W jakim najdziwniejszym miejscu się bzykaliście?
Dobre pytanie.
Bruno?
O ile już się bzykałeś.
O ile się bzykałem.
Za zgodą obu stron?
Tak.
Rodzina się nie liczy?
Nie.
Więc pasuję.
Głuptas z tego Bruna.
Zabawny jesteś, jak pijesz. Golnij sobie jeszcze.
A ty, Djamal?
Twój najlepszy raz?
„A ty, Djamal? Twój najlepszy raz?”
Który nie skończył się na SOR-ze.
Czyli to nie jest legenda?
Wielka, czterdziestocentymetrowa legenda.
Przestańcie gadać o moim fiucie.
Myślicie, że lubię, gdy ludzie się gapią?
„Patrzcie, dzieciak z 30-centymetrowym członkiem!”.
W sklepie podejrzewali mnie o kradzież kija bejsbolowego.
„Wyjmij stamtąd ten kij”.
„A nie, to penis”.
Do tego mam jeszcze ogromne jaja.
I od dwóch miesięcy skoliozę.
Powinienem być zdrowy jak byk.
Ale dźwigam między nogami ten ciężar.
Wolałbym być jak Stéphane.
Z czego rżysz?
A wasze odjazdowe miejsce?
Jakieś dziwne?
Dwór.
Nie marnowali czasu.
Doprecyzuję.
Próbujemy właśnie począć nowe życie.
Fabrice codzienni wywiązuje się ze swoich obowiązków.
Bardzo pilnuję jej owulacji.
Nie tylko owulacji.
Nie przy stole.
Seksowne.
Daj spokój!
A twoje najbardziej nietypowe miejsce?
Ja jestem święta, sami wiecie.
Z czego rżysz?
A twój ostatni raz? W Berlinie, z tymi pankówami?
Z nimi?
Nie, wyobraź sobie.
Chcecie wiedzieć?
Pewnie.
Opowiadaj.
To było na Costa Brava, w upalny letni wieczór.
Niewielki zespół przygrywał bossa novę.
W skrócie:
kochaliśmy się spleceni
jak robaczki świętojańskie.
Jedno na drugim.
Moje palce wplątane w jej ciemne włosy.
Jej włosy wplątane w wodorosty.
Wodorosty wplątane
w kosmos.
Zawsze to będę pamiętał.
Romantyczne. Z kim?
Nie wiem, byłem nawalony.
Skoro o romantyzmie mowa, wznieśmy toast.
Albo tost.
Próbowałem.
Dziękuję mojej żabce, która to zorganizowała.
Dzięki, Nad!
A za to, że dostosowaliście się do reguł gry. Nie licząc Stéphane’a.
Nie ma sprawy.
Jak wiecie, nie miałem rodziców.
Odkąd się znamy,
jesteście dla mnie jak rodzina.
Niedługo każde z nas pójdzie w swoją stronę,
ale obyśmy zawsze byli tak zgrani, jak dzisiaj.
- Nasze zdrowie! - Za nas!
Masz gadane!
Zdrówko!
Kochanie!
Kawałek dla Fabrice’a i Nadine.
Dalej!
Gotowi na następny?
Ale ich rozbujałem!
Dlaczego skończyłem z tańcem?
Czasem trzeba odpuścić.
Jestem aktorem.
Co robisz?
- Deser. - Nieźle.
Spróbuj.
Nie!
Kurde, szczypiorek!
Nie dodawałem.
Już pora.
Nadeszła chwila, na którą czekaliśmy.
Wszyscy razem!
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć,
pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden...
Szczęśliwego Nowego Roku!
NOC BEZ SZALEŃSTW
That's fucking good.
Wszystko dobrze?
Nie bardzo.
Wolałabym wrócić do domu.
Nie czuję się najlepiej.
Chcesz spróbować?
Mój własny przepis. Meksykańskie babeczki z grzybkami.
- Tak? - Oryginalne.
Wiadomo. Czekaj.
I?
- Bardzo dobre. - Tak?
Lubię słodko-słony smak.
To teonanacatl. „Ciało Boga” po meksykańsku.
Absolutny
król grzybków.
Spoko.
Kupione od rodziny, która uprawia je od siedmiu pokoleń.
Wiesz co?
Bierz, ile chcesz. Zrobię nowe.
- Charlotte? - Tak.
Dobrze.
Masz!
Ciebie nie można spuścić z oka.
Bruno się rozochocił!
Bruno!
Obrzydlistwo.
Żyjesz?
Obrzydlistwo.
Gówno!
Tutaj jesteś.
Chodź tu!
Zasrany kundel!
Miałeś do dyspozycji cały las, a gdzie się załatwiłeś?
Pod nogami Bruna!
Bruno nie jest zadowolony.
- Kitty? - Mam dość.
Ty uparta suko!
Przygotowałem ci grog.
Dzięki.
Przepis babci.
Dobrze ci zrobi.
Co to?
Woda.
Wyjaśnisz nam, skąd ten zdekapitowany pies?
Już mówiłem:
nie wiem.
Pies się sfajdał, ja zrzygałem,
a ta głowa...
była...
Nic się nie da zrozumieć!
Wydra
Albo dzik.
Który pozbawia zdobycz głowy? Serio?
Naprawdę?
To pewnie...
jakiś włóczęga,
- albo ktoś, kto łaził po lesie. - Bruno.
Nie.
- A może tak. - Nie ja.
Chodź do łóżka. Spróbujemy się przespać.
Z samego rana wyjeżdżamy.
Korzystajcie z pobytu.
Niby jak?
Po jatce, którą urządził Bruno, ja spadam.
Ty to zrobiłeś Kitty?
Nie ja.
Kocham zwierzaki. Po co miałbym ją ranić?
Myśliwi też je kochają.
Mówię, że to nie ja.
A potem zabijają.
Przestań.
Bruno nie mógł tego zrobić. Znamy go, to nasz kumpel.
Tu są sami swoi.
Prawda.
Poza Charlotte.
Jej nie znamy. Ty ją znasz? Bo ja nie.
Widziałem ją
jakiś czas temu.
Gdzie ona jest? Kiedy ją widziałeś?
Przyjechaliśmy o piątej?
Więc koło szóstej.
Była na kolacji. Kretynka!
Charlotte?
Pewnie jest w pokoju.
- Ma ktoś chusteczkę? - Zamknij się!
Ten dom to dom diabła.
Jesteście w niebezpieczeństwie.
To zło zdziesiątkowało moich.
Wyjedźcie, póki jeszcze możecie.
No już!
Cholera! W pokoju jej nie ma!
Zniknęła!
Zgubiłam ją!
Ciotka skopie mi tyłek!
Nie martw się, skarbie, znajdziemy ją.
Będziecie trochę ciszej? Nadine śpi.
Charlotte zniknęła!
Co?!
Bierzemy manatki i spadamy.
Mały fiutek.
Jak zwykle można na ciebie liczyć.
Charlotte to rodzina Samanthy. A ja nie zostawiam rodziny.
- Jestem, skarbie. - Tylko nie skarbie!
Moment.
Może jest niedaleko. Wystarczy się zorganizować.
Przeszukam parter.
- Idę z tobą. - Ja też.
Będzie trzy razy skuteczniej.
Bruno i Jess, na drugie piętro.
Drazik i Djamal, na dworze.
- Dobrze. - Ziomuś.
- Bądźcie tu za kwadrans. - Dobrze.
Dobrze.
Musimy ją znaleźć.
Czuję się jak w filmie.
- Chodźcie. - Tak.
Charlotte?
Dobrze.
To co to jest?
Zwierzę czy człowiek?
Zwisa mi to.
Zwierzę czy nie, zatłukę.
Zasrana ćma!
Kurwa.
Nie rób w majty.
Charlotte?
Ta kariera w Hollywood to na serio?
- No jasne. - Poważnie?
Mam już masę planów biznesowych. I zarąbiste wizytówki.
Nie mówię, że od razu będę grał w superhitach.
Zacznę od skromnych produkcji. Od czegoś trzeba zacząć.
Tak robiły wielkie gwiazdy.
I niech się dzieje wola nieba.
Piękne.
Powoli.
Mamy zepsutą latarkę.
Dlaczego to na nas trafiło?
Co tu znajdziemy?
Poza szczurami?
Nie histeryzuj.
Nie histeryzuję.
Ale jeśli Charlotte się tu schowała, to jak ją mamy znaleźć?
Jeśli krzyknie tym swoim głosikiem.
I tak nie usłyszymy.
Uderz od tyłu!
Od tyłu?
To propozycja?
Nie.
Po prostu...
baterie coś nie stykają.
Coś jest uszkodzone.
Zobacz. Co to?
Drzwi.
Przecież wiem.
Ale już takie widywałem.
- Serio? - Tak.
Nie wejdziemy tam.
Takie się nie otwierają.
Akurat się otworzyły.
Charlotte?
Zobacz, jakie klatki.
Muszę o tym powiedzieć mojemu agentowi. Normalnie scenografia.
Już masz agenta?
Nie. Jak będę miał, to mu powiem.
Jak chcesz, mogę nim zostać od zaraz.
Zobaczymy.
Na razie muszę się sprawdzić w roli.
Jaki scenariusz?
O jednym takim kolesiu z przeszłością.
Który poznaje laskę, też z przeszłością.
Na razie nie wolno mi o tym mówić,
ale jak to wypuszczą...
Zobacz.
To nic takiego.
You can do it.
O kurwa.
- Co jest? - Moje zioło.
Zwariowałeś?
Mam słabe serce!
Wal się!
Kurwa mać.
Nie sfajdałem się w gacie?
Właź. To strych.
Charlotte?
- Nie ma jej. Spadamy. -Bruno! Wracaj!
W ogóle nie masz jaj!
Poczekaj.
Charlotte?
Ciszej, bo nas usłyszy.
Nie o to chodzi?
Kurde, mam jedną kreskę!
Mam kreskę!
Jaką kreskę?
Już nie mam.
Szkoda.
Charlotte?
Zdjęcie tego dworu.
Możesz potrzymać?
Tak.
„Niepokojące zaginięcie we dworze...”
Poświeć!
„Trzy dni temu zniknęła ośmioletnia dziewczynka...
Trwają poszukiwania w okolicznych lasach.
Krążą plotki o udziale szatana.
Nadal ani śladu zwłok małej...
Charlotte!”
Charlotte?
Nie ma jej, spadamy.
Moment.
Właściciel ma gust.
Saint Étienne, rok 1874.
Kaliber 20. Idealna na drobną zwierzynę.
- Znasz się na strzelbach? - Podejrzane.
Widać nie wszystko o mnie wiecie.
Co to jest?
„Taksydermia”?
O kurde.
Kurwa.
Charlotte?
Normalnie archeologia.
Poręczna, precyzyjna.
Piękna broń.
Co robisz?
Dobra, zrozumieliśmy. Odłóż to.
Nie można się pobawić?
To mało śmieszne.
Nienaładowana.
Cóż, bywa.
To nie aż taki wstyd.
Wszyscy najwięksi tak robili.
Nie celuj we mnie! Zaraz mnie rozwalisz!
Czego wy się boicie?
Nie ma się czego bać.
Trzeba sobie ufać.
Prawda, Sam?
Niedługo będzie tam moje imię.
Co to?!
Nie! Kurwa.
Stomy. Nie, kurwa. Nie teraz!
Uspokój się. Pomyśl o czymś, po czym ci nie staje.
Ojciec na golasa.
Ostrygi,
ból zęba, wizyta u dentysty,
strajk kolejarzy, pęknięta dętka w rowerze.
Rajdy, rower górski,
a Fiat Multipla, imię Romuald, Yann Moix.
Kurwa, ale ty jesteś głupi!
Mogłeś kogoś zranić.
Nie wiedziałem, że jest naładowana. Przepraszam.
Wal się! Mogłeś mnie zabić!
Tam jest potwór!
Na górze! Widziałem!
Na pewno nie wielki szczur?
Pewnie, że szczur. Ten facet to cykor.
- Ty coś widziałaś? - Nic.
A ja widziałem.
Widziałem to!
Miał wielki łeb antylopy.
Teraz mnie posłuchacie.
Pakujemy się i spadamy!
To spadaj.
Dobra, idę.
No spadaj!
Muszę się spakować.
Pieprzyć cię!
Stéphane, przestań.
Kurwa mać!
Musimy się trzymać razem.
To nie jest pora na histerie.
Gdzie Drazik i Djamal?
Tutaj.
A Djamal?
Ze mną w szopie.
Chyba że bredzę.
A co on robi w szopie?
Kurwa mać!
Djamal nie żyje.
Zgadza się.
Sztywny jak kłoda.
To niemożliwe.
Najpierw Kitty, a teraz on.
Wszyscy zginiemy! Nie chcę umierać!
Wiemy, że za tym stoi jakieś zwierzę.
Zdurniałeś? Zwierzę nie złapałoby go...
za fiuta!
Jaki świr mógłby zrobić coś takiego?
Potwór.
Nieważne, trzeba spadać.
Drazik, idź po Nadine i do auta.
Co jest?
- Lubisz Djamala? - Tak.
Coś mu się stało.
Co?
Nie wierzę!
Mamy przesrane.
Co się stało?
Z Djamalem to prawda?
Nie!
Auto. Gdzie jest auto?
Zniknęło!
Przecież kluczyki są u mnie.
Przecież widzisz, że nie ma.
Nie ma bryki, nie ma zasięgu...
Dzięki za cudowny weekend.
Nie drzyj się na nią!
Straciła psa!
- Nie drę się! - Drzesz!
Wcale nie! I w dupie mam jej psa!
Masz w dupie mojego psa?
Mam!
I tego psychopatę też?
- Przestań. - Mam cię dosyć!
Wszystko krytykujesz!
Nie chcę cię więcej oglądać, rogaczu!
- Ogarnij swoją kobietę. - Stéphane! Zachowuj się.
Ten samochód nas obserwuje?
Jesteście gotowi umrzeć...
z rozkoszy?
Enzo?
To Enzo!
Kit, muzyka.
Cieszę się, że widzę go widzę.
Myśleliście, że spędzicie ostatniego Sylwestra beze mnie?
To będzie najlepsza noc w waszym życiu!
Bo od tej chwili...
To...
To jakiś koszmar!
Pomóżcie mi!
Kit, wyłącz dźwięk!
Nie stójcie jak te ćwoki!
Tu mogą być inne pułapki. Ja się nie ruszam.
Zaklinowałem się!
Nie możemy go tak zostawić. Trzeba po niego iść.
Sam go nie udźwignę. Kto idzie ze mną?
- Stéphane? - Co?
- Bierz latarkę i chodź. - To twój kumpel.
- Biedak. - Sama jesteś biedak.
Drazik?
Tak?
Nieważne. Bruno, chodź.
Nie, błagam.
To nie fair.
Wiesz, że na widok krwi...
- To co robimy? - Poproś kogoś innego.
Bruno, dasz radę. Wierzę w ciebie.
Wszyscy wierzymy.
- Idźcie tam! - Pójdę.
Dasz radę!
Po prosty idź!
Dobra. Dam radę.
Idź, Bruno.
Zrobię to!
Idź!
Nie mogę. Nie zrobię tego.
Nie, zostań. Proszę.
Kurwa mać!
Powolutku...
- Daj rękę. - Dobra, idę.
Oświetlaj.
Czemu się zgodziłem?
Jestem beznadziejny.
Kompletnie do bani!
Jaka wielka. Idź.
- Czekaj, boli. - Przepraszam.
- Ostrożnie. - Wiem.
Uważaj.
Enzo?
- Spójrz na mnie. - Nie świeć mi w oczy!
- Wybacz. - Nie na krew!
Spokojnie.
Spróbujemy rozchylić tę pułapkę.
Na mój znak wyciągasz nogi.
- Dobrze? - Tak.
Rozumiesz?
Jak tak, jęknij dwa razy.
Kurwa mać!
- Jęknął raz. Nie zrozumiał. - Przestań.
Rusz się!
- Musimy się zgrać. - Kurwa mać!
- Nie patrzę. - Zamknij oczy.
Zamknąłem.
Dobra.
Chwytam. Trzymam.
Dalej!
Ciągniemy?
Dawaj!
- Zamknij oczy. - Zamknąłem!
Ciągnę.
Już prawie. Ciągnę.
Już prawie. Ciągnij!
Oczy zamknięte.
Już!
Kurwa mać!
Kazałem ci zamknąć oczy!
Powiedziałeś „już”!
Myślałem, że to do niego.
Przepraszam cię, naprawdę.
- Wybaczam. - Miło, że tak do tego podchodzisz.
Drazik, potrzebna koka.
Dobrze.
Czekajcie!
Moja matka jest farmaceutką, ja też będę, więc mam, co trzeba.
- Ruchy, ruchy. - To nie to.
Nie mogę znaleźć.
To na sraczkę...
Moment.
Znajdę to.
Jest! Daj szklankę wody.
Trzeba poczekać.
Więcej!
Tak! Pij.
Dajcie prześcieradło.
Mam taśmę klejącą!
Nie tym, kretynko!
- Wezmę twoje gacie. - Nie!
Tylko nie moje gacie!
Są czyste.
Co za różnica?
Weź te z czwartku albo ze środy, ale nie dzisiejsze.
Dam ci gazę.
Fabrice,
Możesz skoczyć po moje trampki? Bo zamokną.
Mam do nich sentyment.
Zarwałem w nich masę lasek.
- Kurwa! - Co?
Przecież do niczego mi już niepotrzebne.
Będzie dobrze.
- Stéphane? - Tak?
Daję ci je.
Nie. Nosimy inny rozmiar.
Nosimy inny rozmiar.
Najwyżej wypchasz gazetą.
Właśnie.
Albo włożysz grube skarpety.
Właśnie!
W środku są twoje odcięte stopy! Nie będę tego nosił!
Dajcie mi pracować! Jesteście tu zbędni.
Voilà.
Co robisz?
Druga noga...
Dobrze. Wystarczy.
Trzeba się stąd zmywać.
To jedyne wyjście.
Pójdziemy na piechotę. Zadzwonimy po pomoc.
Bez Charlotte nie idziemy.
Myślałem, że nie zostawia się rodziny.
Zamknij dziób.
Przepraszam.
Po pierwsze, Charlotte to daleka krewna.
A po drugie...
Djamal nie żyje. Obudźcie się!
A co z Enzem?
Nie zostawimy go.
Nagle tak się nim interesujesz?
Nie zaczynaj.
Czego?
O czym ty mówisz?
Nie miałaś skrupułów, zostawiając innych.
Doprawdy?
- Tak. - Dość tego.
- Dziwka - Dość.
Niech on się zamknie!
Spokojnie.
Ciągle o tym samym!
Uspokójcie się.
Wisiałem Djamalowi stówę.
Już po mnie.
Nie gadaj głupot.
Wyjdziesz z tego. Musisz się trzymać.
Nie sądzę.
Wiem o tym.
Czuję to.
Zawieziemy cię do szpitala.
Wyjdziesz z niego jak nowy.
Zrobią ci protezy. Będziesz trenował i wystartujesz
w paraolimpiadzie.
Zgarniesz wszystkie medale,
zarobisz górę kasy,
ożenisz się.
I zabijesz żonę.
Jak ten biegacz
bez nóg, co to zabił żonę i go wsadzili.
Drazik!
Wyjdź.
Nie kojarzycie?
Wyjdź!
Spokojnie, on mnie bawi.
- Kurwa. - Przepraszam.
Nawet się nie boję.
Nie mam siły.
Odejdę
w otoczeniu przyjaciół.
Cóż...
Miałbym do was prośbę, ale...
Proś, o co chcesz.
- Poważnie? - Tak.
Co tam robisz?
Szukam trampek Enza.
Olać trampki!
Nie będziemy się narażać dla palanta.
Wiecznie się kręci koło Samanthy.
Skończ z tym wreszcie. Wpadasz w paranoję.
Czy tylko ja to widzę?
A ty skończ z tekstami typu: „bez nerwów, uspokójcie się”.
To niemożliwe.
Kto zachowałby spokój w takiej sytuacji? Nikt.
Dlatego się denerwuję. Wsiadam do vana i spadam stąd.
Stéphane, czekaj.
Stéphane.
- Poczekaj! - Zamknij się.
Gdzie te cholerne kluczyki?
Stéphane.
Stéphane! Otwieraj. Widzę cię.
Stéphane.
Czemu kazałeś mi się zamknąć?
Co to ma być?
Nie ma nic piękniejszego.
Dziwna sytuacja.
To jego ostatnie życzenie.
Pięć minut i po krzyku.
Te ciuchy tak pięknie ześlizgują się ze skóry.
- Nie mogę. - Przestań.
Już cię widział nago.
Chcę mieć czyste sumienie.
Tobie jest łatwiej, bo wolisz dziewczyny. Widać po krótkiej fryzurze.
Bzdura.
Ale jędrny!
Nawet nie drgnie.
Ćwiczysz?
Tyłek?
- Widać? - Pewnie.
Jak u siedemnastolatki.
Obróć się.
Właśnie!
Nadine?
Mogę cię o coś spytać?
Jak się nazywa ten, co zabił żonę?
Ten z protezami nóg?
Ja...
Pokażcie, jakie z was kociaki.
Jess, udawaj policjantkę.
- Jesteś aresztowany. - Tak!
- Możesz zachować milczenie! - Tak!
Masz prawo do adwokata.
Nie ruszaj się!
I tak nie mogę.
Sam, wiesz, co lubię?
Dawaj!
Cholera!
Ale zbok!
Kurwa!
Mała kiełbaska.
Dokumenty wozu poproszę.
Są u kapitana.
Ręce na maskę!
Jesteśmy w powietrzu.
Kurwa!
Stéphane?
Kurwa mać!
Kurwa! Stéphane, otwieraj!
Co się stało?
Ukąsił mnie jakiś wąż. Widać?
Cóż...
Nie za bardzo, jesteś tylko trochę spuchnięty.
Dobrze.
Zabiję Enza i wracam.
Zabijesz Enza?
Ale jak to?
Na służbie nie piję.
Raz wzięłam w kiblu macha elektronicznego papierosa.
Zamknij się, bo cię skuję i rozpłaszczę ci ryj o ścianę!
Założę ci maskę tlenową...
Stéphane?
Wiedziałem.
Wiedziałem!
Będę twoim katem!
Wykończę cię!
Przestań! To przez ten jad!
Dość!
Uspokój się!
Skarbie, nikt cię więcej nie skrzywdzi.
Jesteś chory. Zabiłeś go!
Dlatego cię rzuciłam!
Nie rzuciłaś!
To była tylko przerwa.
Chodź.
Spadaj, świrze!
Odwal się, lesbo!
Nie mów tak więcej do Jess!
Zrozumiesz wreszcie,
że z Sam to koniec?
Ma prawo pieprzyć się, z kim chce. I się pieprzy!
Ku uciesze facetów.
Wystarczy, Bruno.
Od dziesięciu lat
traktujesz mnie jak gówno.
Tylko moja matka ma do tego prawo!
Tylko ona!
Mogę na ciebie naszczać!
Zrobię to.
Przestań!
- Bruno, to bez sensu! - W porządku.
- Przestań! - Dobrze.
Dość!
- Chociaż trochę! - Przestań!
- Nie zrobię tego. - Dość!
Co ja tu robię? Co się dzieje?
Jak mogłeś to zrobić kumplom?
Enzowi, Djamalowi?
Zwariowaliście. To nie ja!
Słuchaj.
Ustaliliśmy,
że na ciebie naszczam!
Przestań już!
Zawsze byłeś zazdrosny o tych dwóch, to oczywiste.
Przecież to nie ja!
Skarbie, powiedz coś!
Jesteś chory.
Fabrice!
To nie ja.
Zmieniłeś się.
Nie poznaję cię.
Wracajcie!
Wracajcie! To nie ja!
Błagam.
Ma ktoś fajka?
Pamiętasz możesz nazwisko gościa, który zabił żonę?
Tego z drewnianymi girami.
Z RPA?
Co mnie to obchodzi?!
Kurwa.
Ogień! Daj ogień!
Drazik, ogień!
Charlotte, ty żyjesz!
Co to, to nie wiem.
Co ci się stało?
Ja się nią zajmę.
Rozpracowałem ją.
Podejdę do niej powoli,
spokojnie.
Nie ruszajcie się.
Czekaj.
Charlotte?
Żabko, to ja. Poznajesz?
Moja kaucja!
Zaraz się porzygam.
A ona może szczać na luzie.
Nunctus Sanctus Day. Vade retro satana!
Odwaliło ci?
Nigdy nie wiadomo.
Rozszerzone źrenice.
Nieotrzymanie moczu.
Płatek ucha wilgotny,
filuterny nosek.
Wygląda to na naćpanie babeczkami.
Jakimi babeczkami?
Meksykańskimi, z grzybkami. Nie brałaś?
Dałeś jej babeczki?
W pięć minut mogę upiec nowe.
Jesteś powalony!
Oszalałeś?
Przestań!
Ciasto to 20 minut roboty.
Dość!
To niczemu nie służy.
Grunt, że mamy Charlotte.
Teraz trzeba stąd wiać.
To najgorszy wieczór w moim życiu. Idę do pokoju.
Na strychu w pewnym momencie... miałem jedną kreskę.
Krótko, ale jeśli tam wrócimy, to może uda się
złapać zasięg
i wezwać pomoc.
Idziemy.
- Ja z wami. - Nie.
Jak to?
To nie jest dobry pomysł.
Tam może być niebezpiecznie. Wolę pójść sam.
Brawo.
Wiesz, co ci zrobię po powrocie?
Powiedz.
Wieprzowinę w soczewicy.
Uwielbiam.
Obłęd.
Idź.
Idę.
Mój bohater.
Idź!
Drazik, idziesz z nami.
Mam inne plany.
Nie martw się, będzie dobrze.
Dziki.
- Co z nimi? - Dziki wiedzą.
Nie, kochanie. Dziki są w lesie.
To Stéphane, ale już nas nie skrzywdzi.
To nie Stéphane.
To on.
Nie.
Sama nie jesteś święta. Dziwka.
Uspokój się! Ja cię nie wyzywałam, szmato.
Kompletnie tracę głowę.
Przepraszam. Nie wiem, co się ze mną dzieje.
Źle trafiłeś. Przez pół roku trenowałam krav magę.
Uciekaj, głupia!
Masz coś?
Nic.
Halo, mama?
Halo?
Mama?
Dzwonisz do matki?
Jest w domu.
Zabił Jess. Charlotte chyba też.
- Nie miałam szans jej uratować. - Kurwa.
Kurwa mać!
Pierwsza dziewczyna, która na mnie leciała!
Od pięciu lat.
Musieli mi ją zabrać?
Co za syf!
Nigdy nie pobzykam!
Gdzie Nadine?
Nie wiem. Mam nadzieję, że w pokoju.
- Trzeba po nią iść. - Nie.
Najpierw się zaopatrzymy.
Patrz! Trzy kreski!
Nie wierzę!
Zasięg jest zbędny.
Załatwimy to między sobą.
Nadine?
- Cholera, Drazik! - A kuku.
Gdzie byłeś?
Srałem w kiblu.
Chodźcie zobaczyć.
Nadine?
Co to za labirynt?
Jakby pod całym domem.
Coś jak...
sieć równoległa. - Właśnie.
Zaraz się zgubimy.
Mam pomysł.
Możemy zostawiać po drodze kamyczki. Na wszelki wypadek.
Tak.
A masz kamyczki?
Nie.
Pewnie tędy się przemieszcza.
Też tak myślę.
Ale tym razem...
Rozgryzłem jego plan.
To znaczy?
Załatwimy go jego własną bronią.
Czyli?
- Już powiedziałem. - Nie rozumiem.
Załatwimy go jego własną bronią. Chodź.
Albo...
sypniemy w równych odstępach trawkę.
Super, syp.
Masz rację, to głupota.
Głupi pomysł.
Tędy.
No nie!
Ale chata!
Wygląda na...
sekretny pokój.
Może tutaj sypia?
Zostaję przy swojej pierwszej myśli.
To znaczy?
Wydra.
Wszystko się zgadza.
Pętla powoli
się zaciska.
Już to widziałam.
Wiesz, co to jest taksydermia?
Patrz!
To przed wejściem do dworu. Poznaję drzwi.
To jakiś baron.
Kojarzysz te dwa dzieciaki?
Stary, nie mogę.
- Co? - Nie mogę.
Co ci jest?
Gdzie Nadine?
Znajdziemy ją.
- Kurwa. - Nie martw się. Ufasz mi?
- Nie. - Słowo, że ją znajdziemy.
Jest nas czworo,
nic nam nie grozi. O ile...
Skąd to?
Cholera!
Jest sam, a nas jest dwóch.
Nie ruszaj się, zajmę się nim.
Zabiję!
Rozgryzłem cię, Stéphane!
Nadine?
Mamo!
Nienawidzę tego robić.
Poniosło mnie.
Nie sądziłam, że to twardziel.
Nic nie szkodzi.
O jednego mniej.
Wkrótce będzie po wszystkim. Potem zrobię ci masaż.
Morda w kubeł!
Myślisz, że to baron morduje?
Gość nie żyje.
Ale widać miał dzieci,
którym to przekazał.
Makabryczne dziedzictwo,
lecz ciężka jest korona.
Nie ma lekko.
Widziałeś?
Tu jest napisane:
„Nardine and Patrice”.
- Nie znamy nikogo takiego? - Nie.
Chyba że...
Braille'em jest napisane:
„Nie dotykać”.
Wygłupiam się.
Jest napisane „Nadine i Fabrice”.
Nadine
i Fabrice?
Co ty wyprawiasz?
Jak możesz jarać w takim momencie?
Nie wiem.
To ostatnia chwila.
Więc korzystam.
Ktoś był w naszym pokoju. Czuję.
Oscar Pistorius.
Kurwa. Oscar Pistorius!
Ten, co zabił żonę.
Miałem to na końcu języka!
To dobrze.
Dobry wieczór.
Przyjaciele,
to najpiękniejszy Sylwester w moim życiu.
To wszystko...
dzięki wam.
Dzięki.
Jesteście chorzy!
Chorzy?
Nie.
Fabrice bardzo was kocha.
I chce was mieć w pobliżu.
Nie wiecie, jakie macie szczęście.
Ale wy...
Nie możecie nas skrzywdzić. Jesteśmy rodziną.
Otóż to.
A rodzina trzyma się razem.
Nie rozstaje się przez byle co.
Rodzinę lubię mieć przy sobie.
Na przykład
moją siostrzyczkę.
Jesteście rodzeństwem? Obrzydlistwo!
Przeciwnie.
Zobaczycie, jak się kochamy.
Nie ma nic piękniejszego.
Sześćdziesiąt dziewięć.
Na amazonkę.
Po japońsku.
Kłująca róża.
Koala
na gałęzi.
ale to jest obleśne.
Stworzyliśmy parę idealną.
Opartą na miłości i więzach krwi.
Krwi.
Nasi rodzice lubili się dobrze bawić.
Uwielbiali imprezy.
Czasami za bardzo.
Chodźcie.
Dzieci, pora spać!
I śnić słodkie sny. Blandine zajmij się braciszkiem.
Nadine!
Jak chcesz.
Czadu!
Nie martw się.
Wrócimy po was.
Idź!
Dalej!
Tyle że nie przyszli.
Spędziliśmy trzy doby w tym cholernym lesie.
Obiecałam mu, że już nikt nas nie zostawi.
W końcu wziął nas do siebie baron Gluckenstein Müller.
Didier był wybitnym myśliwym,
miłośnikiem zwierząt i niezrównanym taksydermistą.
Wypychając zwierzęta, dawał im życie wieczne.
To jest taksydermia!
Zacząłem robić to samo z tymi,
których kocham.
Tak założyłem tę kolekcję.
Consuella,
nasza guwernantka.
Chciała odejść, kiedy się dowiedziała.
Niedobra!
Jean-Luc,
instruktor narciarski.
Nie chciał dłużej uczyć mojego ptysia.
Patrz, mój pierwszy.
Kłaczek!
Słodziak.
Ciągle uciekał. Jak Kitty.
Jaka cudna.
A oto największy okaz.
Willy Denzey.
Willy D.
King Will.
The Dens WD pounds.
Kiedy ogłosił zawieszenie kariery,
Fabrice się załamał.
Poszedłem do pana Calotte’a, terapeuty.
Do pani Brunelle, terapeutki.
I do Charlotte,
mojej pierwszej miłości.
Nie wymawiaj jej imienia.
I do wielu innych.
Zostaną tu
na wieczność.
Dlaczego to robicie?
To proste.
Zabijam was, bo was kocham.
My też cię kochamy.
Nie zostawimy cię.
Kłamiesz!
Chciałaś zostać stewardessą!
Gotowa na śmierć czy najpierw cię podmalować?
Szefową pokładu! Jestem ładna i bez makijażu. Nie to, co ty.
Zabiję sukę!
Spokojnie!
Nie wyzywamy się.
Przypominam wam,
że dzisiaj święto.
Samantha!
Stéphane?
Stéphane? Tutaj! Ratuj mnie!
Samantha!
Dlaczego się uśmiechasz?
Ej, kuzyneczko!
Najpierw się rozwiązuje rodzinę!
Czekaj na swoją kolej.
Przepraszam za babeczki. Za dużo dodałem.
Mogłem zrobić słabsze.
Nie tłumacz się. Dobrze mi zrobiły.
Otworzyły mi drzwi.
Jakby była we mnie blokada.
Teraz żyję pełnią życia.
Mam pomysł. Wyjmij mi z kieszeni zapalniczkę.
To Pauline. Druga kieszeń.
Jasne, sznurek!
Świetny pomysł.
Właśnie.
Zabiję cię!
Zabij, skarbie!
Jesteś silniejszy,
rozwal sukinsyna!
To zasrany taksydermista!
A masz, zdziro. Dołączysz do swoich kochasiów.
Dołączy do...
Samantha!
Zabiłaś ją! Zabiłaś Sam!
Wyluzuj. Uwielbiała się puszczać.
Czekaj!
Przestań!
Robiliśmy to,
bo was kochamy.
Zwłaszcza ciebie. Byłeś moim ulubieńcem.
Przestań, bo urwę ci tego mikroskopijnego ptaszka!
Przestań, mówię!
Nienawidzę cię!
Idźcie do diabła. Ty i ten twój weekend.
Nie...
Skarbie?
Przepraszam.
Nie zdołałem cię uratować.
To ja przepraszam.
Mogłam być bardziej szczera.
Mówić ci wszystko wcześniej.
Wybaczam ci.
Z kimkolwiek mnie zdradzałaś, zawsze będę cię kochał.
Przespałam się z Enzem.
Wiem. Nie szkodzi.
I robiłam Djamalowi laskę
przed castingiem.
Dobry był z niego chłopak.
Z Drazikiem też spałam.
Co?
Tak.
Plaża, piasek, Bossa Nova.
To byłaś ty?
- Wybacz. - Nie szkodzi.
O ile nie spałaś z Brunem.
Nie.
Nie spałam z Brunem.
Jemu zrobiłam ręką.
Sam?
Nadeszła sądu godzina.
Zaraz was popodcinam.
Spokojnie.
Jeszcze jest czas, by to wszystko przerwać.
Wiesz, że nie byłem święty.
Otwórz mu drzwi.
- Co? - Otwórz drzwi.
Powypycham was,
wiecie, jak jest,
na serce i przełyk
przyszedł już kres.
Miłej podróży.
Jest tu ktoś?
Przyjaciele!
Jesteście piękni.
Przenieś mnie. Nie chcę być obok tej szmaty.
Nie mogę ci pomóc.
Ja też wolę być koło prawdziwego faceta, jak Djamal.
Nie jestem dodatkiem do fiuta!
Powiesz mojej mamie, że ją kocham?
- tylko jak mąż. - Powiem.
Weź te trampki. Dla Stéphane’a są za duże.
Mam owulację!
Super.
Zrób coś, błagam.
Najpierw pomóż mnie! Nigdy nie uprawiałem seksu.
Nie wszyscy naraz.
Powiedz Sam, że ją kocham.
Bądź mężczyzną!
Poszukaj moich nóg. Są na zewnątrz. Wystarczy je przykleić na superglue.
Przestańcie, proszę.
Uspokójcie się!
Chce mi się bzykać.
Dosyć, do kurwy nędzy!
Wybacz, że przeszkadzam.
Nie widziałeś Pauline?
Taka żabka.
Tej wielkości.
Nie.
W porządku.
Willy, to ty?
Fabrice,
przegiąłeś.
Przyjaźń jest święta. Nie uszanowałeś jej.
Masz rację.
Wracam do śpiewania.
Super.
Podążaj za mną.
Stéphane?
Zostawcie mnie. Dajcie mi umrzeć.
Jad...
ma nade mną przewagę.
Chcę umrzeć z Samanthą.
Nie mogę cię zostawić.
Idźcie!
Po prostu idźcie!
Ty
i ty.
Kochaj go
jak nigdy nikogo.
Bo na końcu,
liczy się tylko miłość.
Dzięki za wszystko.
Nigdy nie zapomnę tego, co dla nas zrobiłeś.
Drazik? Podejdź.
Nie ufaj jej.
Wszystkie to dziwki.
Czekaj.
Co się stało?
Byłem pewny, że zdarzy się coś jeszcze.
Ale nie.
Nie jestem za ciężka?
Spoko.
Jesteś jak plecaczek z nogami.
Zobacz, wiewiórki!
I łania!
Zły znak.
Głodna jestem.
W lesie znajdziemy wszystko.
Byle tylko nikogo nie spotkać.
Napisy: Katarzyna Wojsz